Pazı Nedir? Faydaları Ve Zararları Nelerdir? Diyabet Hastaları Kullanabilir Mi?

Besinin Adı
Türkçe: Pazı
İngilizce: Chard
Latince: Beta vulgaris L. var cicla

Vatanı ve İklimi:
Pazı, dünyanın hemen her yerinde yetişen ve tüketilen bir kış sebzesidir. Türkiye’de özellikle Karadeniz ve Ege Bölgesi’nde yetiştirilip tüketilir. Doğu ve Güneydoğu mutfağında da çokça rastlanabilir. Ancak bu bölgeler kurak olduğu için yetiştirilmesi güç olabilir. Genellikle; sulak, yağmur alan, gübreli ve iri taneli toprakları sever.

Bitkisel Özellikleri:
Pazı (Beta vulgaris türleri); geleneksel yemeklerde geniş kullanımı olan, dünyanın birçok yerinde yetişen, otsu, bir-iki yapraklı, düşük kalorili, düşük maliyetli bir sebzedir. Sapları; uzun, açık yeşildir. Yaprakları ise koyu yeşil renkte ve uzun elips şeklindedir. Pazının yaprak kısmı, önemli miktarda A, C, B vitaminleri ve Fe, P, Ca gibi mineralleri içerir. Sap kısmında bu değerler daha düşüktür. Çok değerli bir fitokimyasal, saponin ve flavonoid kaynağı olması nedeniyle, tıpta ve farmakolojide çeşitli hastalıkların tedavi ve önlenmesinde kullanılmaktadır.

Faydaları ve/veya Zararları:
Alternatif tıpta ve farmakolojide sıkça kullanılan sebzelerdendir. Pazının bu alanlarda kullanılmasının sebeplerinden biri de antidiyabetik (diyabeti önleyici) ve hipoglisemik etkisinden kaynaklanmaktadır. Yapılan araştırmalar; pazının bazı değerli yağ asitlerini (linoleik asit, palmitik asit, oleik asit, alfa-linolenik asit), çeşitli polisakkaritleri, flavanoidleri, saponinleri, hipoglisemik ajanları ve yüksek miktarda C vitaminini içerdiğini ortaya koymuştur.

İnsülin, normal insanlarda pankreasın beta hücrelerinde salgılanır fakat diyabet hastalarında diyabetin türüne göre bu salgı hiç yok veya yetersizdir.

Özellikle diyabetli kişilerde hiperglisemi (kan şekerinin yükselmesi) esnasında vücut karbonhidratlardan sağlayamadığı enerjiyi, yağlardan ve proteinlerden sağlar. Bunun sonucunda vücutta yüksek üre (amonyak) içeren atık madde oluşur. Bu durum böbrek yükünü arttırarak zamanla böbreklere hasar verebilir. Pazının diyabetli ve normal insanlarda böbrekleri koruyucu, doku hasarını önleyici ve ilerde yaşanabilecek böbrek yetmezliği gibi sorunları engelleyici ajan olarak kullanılabileceği kanıtlanmıştır.

Tüm bunların yanında içerdiği yüksek miktarda askorbik asit (C vitamini) ve fenolik bileşiğin, vücutta serbest radikal (kanser oluşumuna neden olan maddeler) oluşumlarını engelleyerek, çeşitli organ veya dokularda meydana gelebilecek oksidatif hasarı (yıpranma, tümör gibi doku farklılaşması) önleyebileceği tespit edilmiştir. Bu durum pazıyı iyi bir antioksidan ve iyileştirici sınıfına koymuştur. Ek olarak serbest radikallerin sinir sistemi üzerine etki edip Parkinson, Alzheimer tipli demans hastalıklarının oluşmasına sebep olduğu bilinmektedir. Pazının yüksek antioksidan etkisinden faydalanılarak, nörodejeneratif (beyin hücrelerinde meydana gelen hasar) hastalıklarının önlenmesi sağlanabilir.

Bilgilendirme:
Pazı bitkisinin yaprakları salatalarda iyice yıkanıp kullanılabilir. Ispanak gibi saplarıyla pişirilebilir, Saplarında da göz ardı edilemeyecek kadar yararlı besin ögesi vardır. Dikkatten kaçırılmaması gereken bir diğer konu da haşlama sularına geçen önemli besin maddeleridir. Bunların kaybedilmemesi için pişirme sırasında kullanılan ısıya ve yönteme dikkat edilmelidir.

100 gram Pazı’nın besin değerleri:

CHO
(g)
Na
(mg)

I
(µg)

Vit. A
(µg)
0,7 90 1 588
Protein
(g)
K
(mg)
F
(µg)
Vit. C
(mg)
2,1 376 60 39
Yağ
(g)
P
(mg)
Fe
(mg)
Vit. B³
(mg)
0,3 39 2,7 1,3
Kalori
(kkal)
Ca
(mg)
Mg
(mg)
Lif
(g)
16 103 81 2,6

 


İhsan Güngör Şat, Ö. Ö. (2015). Haşlama ve Kurutmanın Bazı Sebzelerin Bileşimi Üzerine Etkisi. Adıyaman Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi , 3 (2015), 54-62.
İlknur Alibaş, R. O. (2012). Karalahana (Brassica oleracea L. var. acephala), Pazı (Beta vulgaris L. var. cicla) ve Ispanak (Spinacia oleracea L.) Yapraklarının Bazı Teknik Özellikleri. U. Ü. Ziraat Fakültesi Dergisi , 26 (1), 39-48.
Özlem Saçan, R. Y. (2010). Antioxidant and Antiacetylcholinesterase Activities of Chard (Beta Vulgaris L. Var. Cicla). Food and Chemical Toxicology , 48 (2010), 1275-1280.
R. Yanardag, S. B.-S.-B. (2002). The Effects of Chard (Beta Vulgaris L. Var. Cicla) Extract on The Kidney Tissue, Serum Urea and Creatinine Levels of Diabetic Rats. Phytotherapy Research , 16 (2002), 758-761.
S.Bolkent, R. Y.-O.-S. (2000). Effects of Chard (Beta 6ulgaris L. Var. Cicla) Extract on Pancreatic B Cells İn Streptozotocin-Diabetic Rats: A Morphological and Biochemical Study. Journal of Ethnopharmacology , 73 (2000), 251-259.
Umit Divrikli, N. H. (2005). Trace Heavy Metal Contents of Some Spices and Herbal Plants From Western Anatolia. International Journal of Food Science and Technology , 41 (2006), 712-716.

Exit mobile version